Boerendrama: Au nom de la terre

Au nom de la terre is het levensverhaal van regisseur Edouard Bergeon, telg uit een Frans boerengeslacht. Hij en zijn familie moesten aanzien hoe hun vader wanhopig probeert mee te doen aan de modernisering en schaalvergroting in de landbouw tot hij niet meer kan.

Steeds maar weer gelooft de Franse boer Pierre dat het met nóg harder werken, extra lenen en steeds verder uitbreiden wel zal lukken om het familiebedrijf rendabel te maken. Au nom de la terre begint idyllisch en zonovergoten en focust zich op Pierres liefdevolle gezin. Toch ligt onheil vanaf het begin op de loer. Gedurende de jaren verandert het boerenbestaan. Machines en stallen worden groter, pesticiden en kunstmest doen hun intrede.

Geen toekomst

Voordat Pierre het doorheeft, ligt de regie bij de bank en de coöperatie en zit hij met een product waarvoor hij zich schaamt en dat niets oplevert. Langzaam gaat hij eraan onderdoor. De verstoorde verhouding tussen Pierre en zijn vader, een betweter met een stoïcijnse blik, heeft zeker aan die ondergang bijgedragen. Hij pacht het land van zijn vader voor een onredelijk hoge prijs. Om verlaging vragen, zoals zijn vrouw steeds oppert, lukt hem niet. Daarvoor is hij te trots. Tegen zijn eigen zoon zegt Pierre dat hij geen toekomst voor hem ziet als boer: “Dit is geen leven.” Regisseur Edouard Bergeon verfilmde zijn eigen jeugd, zowel de gelukkige als de diep ellendige momenten. Hij is tegelijk hard en mild voor zijn vader. Die maakte zeker fouten, maar is uiteindelijk slachtoffer van een fout systeem.

Au nom de la terre, draait nu in de bioscopen.

Naar boven