Warp Vision – The Videos 1989-2004

Warp Records is een vernieuwend muzieklabel dat zich vooral richt op elektronische muziek, maar ook op visueel gebied altijd eigenzinnig is. Het als een dun boekje vormgegeven Warp Vision – The Videos 1989-2004 biedt een overzicht van vijftien jaar Warp, met een compilatie van videoclips en artwork op dvd en van songs op cd.

Meest vermaard zijn de bijdragen van Chris Cunningham, die met Windowlicker (1999) en Come to Daddy (1997) de weinig radiovriendelijke muziek van Aphex Twin onder de aandacht bracht van een relatief groot publiek. In Windowlicker is het gezicht van Richard James, de man achter Aphex Twin, op allerlei rondborstige dames geplakt. Grappig genoeg deed regisseur David Slade in 1995 hetzelfde in de clip Donkey Rhubarb. Hierin springen drie Teletubbie-achtige figuren rond met de lachende tronie van James. Cunningham kende die clip ongetwijfeld.

De filmpjes uit de eerste jaren zijn niet hemelbestormend. Het werk van Jarvis Cocker, die later een wereldster werd als frontman van de britpopband Pulp, is aardig. Sommige clips zijn gewoon goed, zoals Tied Up van LFO (1994). Hierin laat David Slade, later clipleverancier van Muse en Starsailor, een gemuilkorfde man en vrouw met elkaar vechten.

Unheimisch

2003 blijkt het jaar van de meest interessante regisseurs. Lynn Fox maakte een unheimisch filmpje over een man die zich gedraagt als een wesp (Gob Coitus van Chris Clark). Pleix idem dito over de staf van een varkensbedrijf die letterlijk geil wordt van vooruitzichten op continu stijgende productie en winst (Itsu van Plaid). En Daniel Levi maakte een Cunningham-achtig filmpje over de populatie van een meisjesschool die op tilt slaat door het nummer Freak van LFO.

Het meest recente filmpje, The City (2004) van Jamie Lidell, gaat voor het einde op zwart; het was een spontane opname omdat regisseur Frederic D nog een rol film over had van een andere videoclip. Lidell staat zich voor een drankhandel te scheren terwijl hij de mondbewegingen van Mick Jagger nabootst. Hilarisch. Hoewel extra’s ontbreken (achtergronden, interviews) en niet wordt benadrukt dat Warp middels wedstrijden ook nieuw talent aantrekt – wat hen de eerder genoemde Pleix en Lynn Fox bracht – is deze dvd een leuk hebbedingetje.

Naar boven