Blackfish: macabere zeedierenshow

Blackfish wordt wel een kruising tussen The Cove en Grizzly Man genoemd. Deze ijzingwekkende documentaire gaat over de orka Tilikum, die zijn trainster doodt voor de ogen van een bomvol zeedierenpark.

In 2010 doodt de orka Tilikum zijn trainster voor de ogen van een bomvol zeedierenpark. Aanvankelijk gooit pretparkketen SeaWorld het op een ongeluk, maar met zoveel ooggetuigen is dat niet lang houdbaar. Daarna leggen ze zonder blikken of blozen de schuld bij de trainster. Zij had waarschijnlijk geen idee dat Tilikum al twee doden op zijn geweten had.

Dat geldt in ieder geval voor veel collega’s die in Blackfish een boekje open doen over de abjecte praktijk van deze niet bepaald altruïstische entertainmenttak; SeaWorld ging afgelopen april naar de beurs en haalde daar 535 miljoen euro op. Was deze door de Amerikaanse pers jubelend binnengehaalde film een maand of tien eerder uitgekomen, dan was dit bedrag vast minder hoog uitgevallen.

Sprookje

Met als insteek de “moordlustige” Tilikum, toch de lieveling van veel trainers, ontmaskert deze documentaire genadeloos het kindvriendelijke sprookje rond de spectaculaire zeedierenshows. Een betrokkene vertelt vol wroeging hoe in de jaren 70 met veel materieel (helikopters en zelfs bommen) scholen orka’s werden samengedreven. Alleen de jongen werden eruit gepikt. In plaats van te vluchten bleef de familie vlakbij en werd er onderling druk gecommuniceerd. Op dat moment besefte de man wat hij eigenlijk aan het doen was.

Onwetendheid en vertrouwen in de bazen is een rode draad in de verhalen van de geïnterviewden. SeaWorld gaf verkeerde informatie en liet dingen weg. De vaak jonge trainers, verblind door hun ontzag voor deze beesten, doorzagen die leugens niet. De documentaire laat echter verschillende beelden zien van bloedende en gehavende orka’s doordat ze elkaar aanvielen. Vooral mannetjes, zoals Tilikum, waren de dupe.

Misselijkmakend

Dat het niet erg humaan is beesten die 160 kilometer per dag kunnen zwemmen dicht opeen in kleine ruimten vast te zetten moet toch wel eens door hun hoofd zijn geschoten? En waarom vertelden trainers die getuige waren van de (soms dodelijke) incidenten dat niet aan collega’s door?

Hoe dan ook, de betrokkenen doen nu hun mond open. Dat zou natuurlijk het begin van het einde van deze misselijkmakende praktijk moeten inluiden. Onlangs werd echter bekend dat er in Japan naast de “slachtbaai” uit Oscarwinnaar The Cove een zeedierenpark gebouwd gaat worden. Terwijl de jaarlijkse slacht van duizenden dolfijnen gewoon doorgaat, kunnen toeristen in het dorp ernaast zwemmen met dolfijnen en ze ook lekker opeten. Schiet mij maar lek.

Naar boven